Zowel Haonekapel "Ut is maor vur efkes" als "Les Femmes Fatales" waren voltallig aanwezig bij het bruiloftsfeest van Rianne en Kees Pulles in het Parkhotel in Eindhoven. Uiteraard trad "Ut is maor vur efkes" daar uitgebreid op, in korte broek vanwege het prachtige weer. De bruidegom moest ook meedoen.
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 01
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 02
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 03
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 04
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 05
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 06
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 07
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 08
1977-05-27 Bruiloft Kees en Rianne UITMVE 09
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 01
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 02
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 03
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 04
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 05
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 06
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 07
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 08
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 09
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 10
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 11
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 12
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 13
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 14
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 15
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 16
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 17
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 18
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 19
2017-03-31 Maandborrel New Taveerne 20
De carnavalsbeleving is één grote aanwijzing voor het ontdekken van datgene waarin de mens zich bewust of onbewust tekort gedaan voelt. De carnaval is de verklikker van het menselijk tekort, de onbewuste getuige van het menselijk streven, dat – zoals een Duits carnavalspamflet het uitdrukt – ‘mal nur Mensch sein’ is. Men zou zeggen: een bescheiden verlangen.
Het ‘tonpraten’ of ‘buutreden’, waarbij men vanuit een ‘ton’ of ‘buut’ satirische, spottende en kritische ‘redes’ houdt, zou vergeleken kunnen worden met een soort oudejaarsconferences. De conferences zoals we die op 31 december gewend zijn, zijn bedoeld om aan het einde van jaar nog eens een keer de balans op te maken en de spot te drijven met de actualiteit. Het principe waar het bij deze oudejaarsconferences om gaat, en dat we terugzien bij het buutreden of tonpraten, is eigenlijk al heel oud. Ook vroeger werd aan het eind van het jaar komisch teruggeblikt en was het de gewoonte dat met name belangrijke figuren voor de door hun gemaakte fouten moesten boeten door bespot te worden.
De proclamatie en de buut zijn net zo oud als het carnaval zelf. Want om massaal de maatschappelijke orde op zijn kop te kunnen zetten en rollen om te draaien is een algemene bekendmaking door voorlezen, uitroepen of verspreiden, voor een publieke instemming, noodzakelijk. Bovendien is dit een goed gebruik in elke staat als er een nieuwe regeerperiode aanbreekt. De nieuwe machthebber deelt dan al zijn titels, rangen en maatschappelijke hoedanigheden mee en verkondigt tevens wat hem gedurende zijn regeringsperiode voor ogen staat.
In andere steden eindigt het prins(ess)elijk leven al op carnavalsdinsdag en in andere carnavalssteden wordt de nieuwe Hoogheid pas drie of vier weken voor de eigenlijke carnavalsdagen geïnstalleerd. In Eindhoven vindt de overdracht een week voor carnaval plaats, tijdens het Federatiebal van de Federatie Eindhovens Carnaval (FEC). De nog regerende prins(es) wordt gedurende een heftige ceremonie in één klap verwisseld voor de nieuwe Hoogheid.